St Jean-le-Centenier 2008
  

van 21-11-2008 t/m 23-11-2008

Onze route...

Vrijdag 21 november

Om 06:00 compleet gepakt en gezakt vertrokken. Het reed uiteraard stukken sneller dan met een caravan. Om 09:00 reden we Frankrijk al binnen. Ditmaal toch anders rondgekeken. Zo vroegen we ons af wat dat Euro Space Centre nou eigenlijk was, zagen we in de verte een mooie cathedraal in Toul en langs veel grote wijn bedrijven, net na Nuits-Saint-Georges (Premeaux-Prissey).

Het regent wel enorm maar onder Dijon werd het stukken beter. Wel bewolkt, maar droog.

Om 14:00 reden we Lyon binnen. Jawel door die zwart geblakerde tunnel, want we deden toch al ruig met dit weekend. Na een lange witte nieuwe tunnel doorgereden te zijn, kwamen wij geen zwarte tunnel meer tegen. Die Fransen hadden de tunnel een heuse metamorfose gegeven! Niet meer angstaanjagend, maar een gewone tunnel en vele malen korter dan om Lyon heen.

Om 15:20 in Montelimar een E.Leclerc en een brico opgezocht voor een aantal 10 liter cans. Helaas... Helemaal niets!

Dus toch door naar onze gîte, waar we om 16:30 aankwamen (980 km).

We waren behoorlijk moe, maar hebben nog heerlijk genoten van onze enorm leuke gîte.

Zaterdag 22 november

Op onze wijze uitgeslapen tot wel 8:30! Lekker uitgebreid ontbeten en toen naar de markt van Aubenas gereden. Het is zonnig, maar een venijnig koud windje. In Aubenas een aantal malen door het centrum gereden, maar een markt? Nooit gezien. En ook de brico's hadden hier geen cans voor onze wijn. Dan maar zonder teruggereden naar de Caveau de Montfleurie. Een 2-tal 10 liter BIB's Merlot, 20 liter witte wijn, 20 liter Cabernet-Sauvignon, 10 liter Rosé Fruité. En uiteraard 2 doosjes Du Pradel. Door deze grote hoeveelheid, ons gelijk maar laten registreren voor de spaarpuntjes en een lekker flesje Rosé Syrah gekregen.

Vervolgens een route gaan rijden om de omgeving eens te bekijken en te fotograferen. Begonnen in Val les Bains door Ucel (Ukkel voor vrienden), langs St Julien-du-Serre naar het Chateau de Boulogne. De route hier naar toe is smal maar waanzinnig mooi. We wilden ooit terug naar Schotland, maar nu we dit gezien hebben, hoeven we niet meer. Het chateau is heel mooi, ook al viel het uit elkaar en mocht niemand er in. Tussen St Julien en het chateau is een mooi bos. Terug via Saint Privat en Lussas. Vlak na het chateau zijn er enorm veel haarspeldbochten. Grandioos om daar rond te rijden. Even een stop gedaan in onze gîte en uit verveling een kijkje gaan nemen in Villeneuve de berg. Een aardig, maar stil tot doods plaatsje. Vervolgens naar St Andéol-de-Berg om een fotootje te maken van de kerk. Een bijzonder ding met een mooi Mariabeeld op de toren. Verder was het dorpje niet zo boeiend.

In de schemer nog een rondje gewandeld over de camping en de omgeving. Niet naar het dorp zelf, want het begon toch echt koud te worden. 's Avonds nog verder genoten van de gîte met een lekkere Du Pradel en een muziekje.

Zondag 23 november

Lekker uitgeslapen, ontbeten, alles ingeladen en schoongemaakt. Afscheid genomen van Patrick (Marleen kwam wat later uit bed, hebben wij uit betrouwbare bronnen) en om 9:00 waren we op route. Na 500 meter toch maar eens gestopt om te kijken waar al die vreemde geluiden onder de auto vandaan kwamen. Waarschijnlijk was het een bevroren handrem, maar dat was snel over. Jawel het vroor, de zon scheen en alles zag er fantastisch uit. Ter hoogte van Annonay liggen een aantal bergen links van de Péage (Mont Pilat) en daar lag sneeuw op de toppen! Mooi om te zien.

Boven Dijon werd het weer al weer grijzer. Om 16:00 reden we Belgie al weer binnen en we zouden om 18:30 thuis kunnen zijn. Helaas sneeuwde het een beetje in de Ardennen, waardoor we slippend en glijdend met een vaartje van stapvoets tot 30 km/uur door konden rijden. Komplete chaos. Uiteraard was er gestrooid door die #@^&% Walen (niet dus). Er kwam wel en strooiwagen voorbij, maar met een bloedgang over de vluchtstrook. Leuk, maar daar stond niemand. Oh ja, Luxemburgers en Spaanse vrachtwagenchauffeurs kunnen wel 70 km/uur rijden waar een ander maar 30 durft. Knap hoor, maar populair worden ze er niet van. Vier uur later waren we nog maar 70 km van Brussel af, dus het ging prima!. Vanaf daar tot thuis was het beter te rijden, maar het bleef vies, nat en koud.

Om 22:15 waren we pas thuis, helemaal afgebrand en knap beroerd. Een niet zo leuk eind van een heerlijk en fantastisch weekend.