Poix-de-Picardie 2015
  

Wij hebben hier weer heel wat weekenden gezeten (totaal 36 dagen!), dus zijn dit heel wat verslagen...

van 24-04-2015 t/m 08-06-2015

Onze route...

Vrijdag 24 april

Om ongeveer 13:15 weggereden om de caravan neer te gaan zetten op de camping "Le bois des pêcheurs" in Poix-de-Picardie. In 1 ruk, want het was maar 4 uur. Toch voelde het langer aan :)

Om 17:30 reden we de camping op. Van Isabelle mochten we overal gaan staan. Jolanda wilde dicht bij de wifi (!) en het toiletgebouw. Dus dat werd plaats 70. Wel dicht bij de weg langs de camping. En dat vond John weer niks. Maar plaats 70 was wel enorm.

We werden uitgenodigd om bij Isabelle en Philippe te komen eten. Philippe zou tussen 19:00 en 20:00 thuis zijn.

We gingen eerst boodschappen doen en nog een beetje hangen. Ondertussen was de zon verdwenen en regende het een beetje.

Iets na 19:00 gingen we met een fles wijn en rookworsten naar hun toe. Philippe was er nog niet, maar we mochten al aanschuiven voor het aperatief. En met een heerlijke worst en cake met zalm. En hun beagle Héliot (en niet "Idiot", wat John eerst verstaan dacht te hebben) was inderdaad een raar en eigenwijs beest.

Toen Philippe kwam, nog wat aperatiefjes genomen tot het etenstijd was.

We mochten ook nog door een collectie spullen snuffelen om mee te nemen voor de winkel. Aluminium schaaltjes, koffie zet spullen, een trommel om de kastanjes boven het vuur te roosteren en nog veel meer. Ontzettend leuk en lief van ze.

Het avondeten was rijst met heerlijke garnalen in curry saus. Jolanda wilde gelijk het recept hebben.

Ze hebben verder een ontzettend leuke verzameling spullen. Philippe verzamelt alles van Napoleon en wat er met eten of het bereiden ervan te maken heeft. En Isabelle de rest. De weegschaal die ze in december gekocht hadden, stond op een mooie plek in hun woonkamer. Het was allemaal erg mooi,... de piano, de Napoleon spullen, beeldjes, foto's en al Philippe zijn gewonnen prijzen.

En uiteraard moest John weer leuk verkleed worden en op de foto.

Na die beschamende vertoning ;) een desert gekregen van ijs en zelfgemaakte frambozen saus (Philippe had ontzettend veel gemaakt). en toen de cakejes in eau-de-vie de pommes. Een soort calvados. Dat was dus na de witte en rode wijn.

En toen terug, door de regen, om Lotje even uit te laten en te gaan slapen. Inmiddels was het al een eind na 0:00.

Wij hadden ook nog een opdracht meegekregen. Philippe had een doosje met 6 lege chocolade cupjes van Everlys. De bedoeling was dat we voor elke cup een ander recept bedachten. Gaan we doen!

 

Zaterdag 25 april

Eerst brood gehaald bij de bakker. De achterste, de voorste proberen we later wel uit. Na het ontbijt alles weer ingepakt want we gingen verhuizen naar plaats 9. Verder van de weg, iets verder van het toiletgebouw, maar net met wifi.

Afgelopen nacht had het aardig geregend, maar nu deed het af-en-toe druppelen. En voor het eerst ons nieuwe wintertentje neergezet. Niet dat het koud was, maar nu konden we al onze spullen droog houden.

Jolanda had nog wat boodschappen gedaan en Isabelle had gereserveerd bij l'Auberge de la Forge voor 13:00.

De navigatie was even van het padje en dus moesten we gokken welke kant we op moesten gaan. En jawel, dat was niet de juiste, maar we hebben veel gezien van het enorm mooie landschap.

De Auberge was niet veranderd, behalve dat het er stil was. Jolanda had geen zin in het zware Menu Terroir, dus namen we het Menu Gastronomique. En dat was ontzettend lekker. Allerlei smaken en onbekende ingredienten, maar dan anders geserveerd, zoals gegrilde zuurkool en rode kool. Zalig!

Maar dit menu bleek nog zwaarder te zijn! Dat kwam mischien door de 2 voor-voor gerechtjes, het voorgerecht, het tussengereccht, het hoofdgerecht, het kaasplankje en het desert. En afgesloten met koffie en een koekje.

We rolden weer naar de auto, manouvreerden er in en reden op cruise-control terug naar de camping.

Het weer was lekker afwisselend tussen heerlijk zonnig en zeikens nat. Vroeg slapen, want we moesten de volgende dag weer vroeg op.

Zondag 26 april

Om 6:00 opgestaan, opgetutterd en om 7:00 reden we naar de rederie in Amiens.

Het was even zoeken naar een parkeerplekje, maar we vonden iets niet te ver weg. (nabij Square M. Bacon) en om 7:30 ging het voor ons echt beginnen. Via Boulevard Faidherbe en toen de rue de la Hotoie in.

Het regende in het begin wel, maar het werd gelukkig droog met zon.

Na 50 meter hadden we al een kinderbed gekocht (€70) met een bijzonder verhaal en een kastopzet (€10).

Het verhaal was dat het van Jacques Bugnicourt is geweest die op 19 april 2002 was overleden. Jacques Bugnicourt (geboren in Le Cateau 19 maart 1930) was een Franse socialistische politicus met een passie voor Afrika, waar hij bijna zijn hele carrière verbleef.

Vroeger bezig met anti-koloniale activiteiten, in de buurt van Michel Rocard, stuurde hij de Socialistische Jeugd in de weigering van de oorlog van Algerije, steunde de breuk met de SFIO en nam deel aan de oprichting van de Unified Socialistische Partij (PSU).

Op deze manier zou het een korte rederie worden! Ontzettend leuk is Rue de la 2ème Division Blindée en rue de Géneral Leclerc. Op rue des Trois Cailloux stond Marie-laure Labeyrie, een Facebook vriendin van Jolanda.

Na twee keer teruggelopen te hebben naar de auto om spullen te brengen, hebben we de derde keer de auto gewoon gehaald. Om 11:30 zaten we in de auto te genieten van een Américain Merguez. En toen terug naar Poix.

Onze buit? Een bedje, kastopzet, kamerscherm, 4 opgezette vogels, 4 hertepoten, servies, soepterrien, kranten, luiken, kaartenstandaard, een stoffen doos en nog wat kleine spullen. Goed geslaagd dus!

   

  

  

   

Lekker genoten van een glaasje cognac en wijntjes. We hebben ook Isabelle en Philippe even op bezoek gehad. Ondertussen regende het stevig door.

Maandag 27 april

Beetje uitgeslapen, beetje opgeruimd en toen een foto-rondje gaan doen. In Lachapelle staat een mooi chateau. Maar de route die we afgelopen zaterdag hebben gereden, konden we niet meer vinden. Dus nog even aan het rondcrossen geweest in dit mooie gebied.

Even nog wat gehaald bij de Carrefour, de caravan schoongemaakt en de auto volgeladen. Daar kon niet veel meer in, maar als je de achterdeuren dicht houdt en de ramen open doet, kan er daarlangs nog meer in.

Na afscheid genomen te hebben van Isabelle reden we om 12:15 weg en om 16:00 waren we thuis. Uitladen, foto's nemen en de buit bewonderen. Nog drie dagen werken en dan gaan we al weer terug.

Een kennis van Isabelle en Philippe had wat leuke kaarten gemaakt van onder andere Mr. Lafleur. We hebben een set gekocht. Over een tweetal weken zouden we die kaarten ook gaan verkopen.

  

 

 

van 30-04-2015 t/m 03-05-2015

Donderdag 30 april

Om 17:00 vertrokken we weer. Dan zouden we dus om 20:15 aankomen, maar dat was zonder de file rond Antwerpen en zeker niet de drukte bij Lille. Om 20:50 reden we dan eindelijk de camping op. En 15 minuten later zaten we lekker binnen, want de temperatuur was nog niet lekker te noemen.

Een planning gemaakt voor morgen.

We wilden eigenlijk aanbellen bij Isabelle en Philippe, maar durfden niet. Als je aanbelt, nodigen ze uit om binnen te komen en dan krijg je wat te drinken... C'est le Nord... (Bienvenue chez les Ch'tis).

Vrijdag 1 mei

1 mei is een feestdag. Dat wisten we. Maar dat de supermarkten gesloten bleven, waren we vergeten. Geen eten en geen drinken... We zijn zielig...

Op ons lijstje voor de rederieen stond Saleux, Tricot, Bucamps, Laversines en Achy.

Toen we naar Saleux reden kwamen we door Salouël. We zagen "route barrée", maar geen vide grenier. Vreemd, want in 2009 was het helemaal tot aan het plein.

Salexu was leuk. We hadden al snel een servies voor €15 en een modeltrein voor €5. Toen kwamen we op een binnenplaats. Daar zagen we eerst niemand, toen een grappige oude man, die zijn vrouw erbij riep. Het tweepersoonsbed dat we zagen was maar 7euro;20!!! We geloofde onze oren niet. Kregen we er ook nog een paar houten kast opzetstukken bij. Dus dat hebben we maar snel naar de auto gebracht. Het bed is 1m30 bij 1m90, dus kleiner dan de Nederlandse standaardmaten, en het bedhoofdeind is ronduit loodzwaar. De grafvaasjes waren eerst €10 per stuk, maar na wat adingen €10 voor beide en de spiegel kostte €10 maar zelfs dat hadden we niet meer bij ons. Heel goed geslaagd dus.

Nog even geld gepind en toen naar Tricot. Maar toen we door Gresmaux reden, zagen we dat er hier ook een was. Ook deze was erg leuk. Drie paté schalen voor €6, 4 oude gordijnroedes voor €4 en een hangoortafeltje voor €40.

    

Nog een américain merguez gegeten en toen terug naar Poix.

Daar hebben we nog lekker rondgehangen. Wel binnen, want buiten was het te fris en af en toe een lichte bui.

Zaterdag 2 mei

Gewoon een keer uitgeslapen en brood gehaald. De bakker die het verst weg is (met de rode luifel) heeft een heerlijk stokbrood. Nog even bij Isabelle langsgeweest voor foldertjes en om de dokterstas en twee bordjes af te geven. Ze zouden tussen 12:00 en 14:00 bij ons langskomen.

En toen wat spulletjes gaan halen bij de Carrefour. Maar eerst naar die Point Verte gelopen voor houtwormverdelger. Die hadden ze, maar in 2 soorten verpakkingen. Een voor een klein balkje en de andere voor het complete huis. Daar kijken we dus later nog ergens anders voor. Wel nog basilicum en hericots om zelf te planten en Aigle klompjes voor Jolanda. Toen naar de chacuterie voor vlees voor de bbq. Die had heerlijke dingen. Eigenlijk iets om vaker iets te gaan halen. En bij de Carrefour de rest gehaald.

Om 14:00 kwamen Isabelle en Philippe en hebben we nog een tijdje zitten babbelen. En ze kwamen niet met lege handen, een kapstok, hertekop en pannen. Daarna hebben we nog gebarbecued en we moesten ons een beetje haasten, want Philippe wilde ons meenemen naar Régis (achternaam Cahon) om te kijken naar de befaamde wijnpomp.

We reden om 16:30 weg naar Régis. De pomp was leuk, maar we moeten eerst eens kijken of er een markt voor is en wat het op zou kunnen brengen. Nog een Heineken gedronken in de keuken, waar het niet zo warm was (16°C), maar Régis vond het lekker. Régis zijn moeder was 6 maanden geleden overleden en hij was alleen achtergebleven. Dat was wel te merken. De planten zijn dood en de kerstdecoratie hangt er nog. C'est la France.

Hij heeft een gans van 40 jaar (?). Toen via een touristische route teruggereden. De kleinste Mairie van Frankrijk, een boom die geplant was in de Franse Revolutie (en dus heilig verklaard) en een aantal chateaux.

Om 18:00 waren we terug en hebben we zitten tutteren in de caravan.

Zondag 3 mei

Het dagelijkse ritueel... uitslapen, brood halen, brood eten, kruimels opruimen.

Het miezerde behoorlijk. Jammer. Nog even wat groente en een kip opgehaald op de markt. Volgende keer halen we groente op van de handelaren met eigen oogst. Eerlijk en mischien zelfs goedkoper.

Nog even met de buren staan babbelen. Die gingen al 25 jaar naar Île de Ré. En ze hadden vandaag 2 vide greniers gedaan. Fleury scheen leuk te zijn. Zij deed haar spulletjes verkopen via de besloten pagina's van Facebook. Hij kocht en verkocht Kuifje auto's via Marktplaats.

Ingeruimd en om 12:00 reden we naar Fleury. Het bleef regenen.

Jolanda mocht helemaal alleen en los! En dat ging ze! Het regelnde wel, maar ze ging moedig erdoor heen, op zoek naar de Heilige Buit. En dat was 3 emaille kannen, een bandenkan, een spoelkom, een emaille pot en een waterfles voor Ricard.

Toen door naar Doullens. We zouden daar eerst de citadelle bezoeken, maar dat leek toch niet zo interessant. We reden door het centrum en dat zag er leuk uit, ook al konden we geen rederie vinden. Nog een paar rondjes gereden en toen zagen we op een bordje een adres. Toen we daar aankwamen was er één hele kraam! Verregend dus. Jammer...

Toen maar door naar huis. Het weer werd steeds beter, want... "C'est le Nord". Om iets na 16:00 waren we thuis en konden we de buit uitpakken.

 

 

van 07-05-2015 t/m 10-05-2015

Donderdag 7 mei

Ditmaal gingen Erika en Marco mee. Om 17:15 vertrokken we bij hun en gingen via de kortste route (dus met tol) naar Poix-de-Picardie.

Om 20:45 waren we daar dan eindelijk. Uitpakken, tent opzetten en nog even buiten zitten.

Ondertussen kwamen Isabelle en Philippe voorbij gereden en Philippe bood aan om het luchtbed met de compressor op te blazen. Dat sloegen we natuurlijk niet af. Dus in de auto gestapt en 200 meter verder waren we er al weer :)

Nog lekker geborreld buiten met zijn allen en rond 0:00 gingen we pas slapen. Daar krijgen oude mensen als ons spijt van, maar dat vergeten we steeds.

Voor vrijdag avond waren we trouwens uitgenodigd om met de rest van Picardie's Secrets te komen eten.

Vrijdag 8 mei

Vroeg en dus een beetje brak opgestaan om een paar rederieen af te gaan. De eerste was in St. Riquier. Die was eenvoudig te vinden. Waar de auto's aan de kant van de weg stonden, daar moest het zijn. En inderdaad die was er en nog een hele grote ook! De buit van de dames was hier een kassa, vliegenkastje, mandarijn eenden en ...

   

Toen naar de volgende in Friville-Escarbotin. Na een tijd rondgereden te hebben bij een stadsplattegrond gestopt om te kijken of we een hint konden vinden waar het quartier La Villet kon zijn. Dat stond daar dus echt niet op, maar we gingen toen maar naar de stade toe, in de hoop dat het daar was. Ook daar niets gevonden, tot we bij het rondrijden een paar vrouwen zagen met plastic zakjes. Dat kon maar 1 ding betekenen. Rommel! Dus omgekeerd en inderdaad. Daar was het. Geen idee waar precies, maar we zagen veel geparkeerde auto's.

Daar was de buit van de dames een stoel, glazen wekpotten, een ijzeren tafelpoot en nog wat kleine zaken.

Ondertussen hadden we honger gekregen en hebben we een americain avec saucisse genomen. Gewoon een te groot stokbrood met friet en een worst dus.

Nadat we die verorberd hadden was het tijd om een beetje te toeren. Niet dat het geld van de dames opwas, maar meer ging niet in de auto.

Dus naar Mers-les-Bains. Dat blijft een fantastische plaats aan de kust. Het was licht bewolkt, maar heel warm. Lekker een wandeling gemaakt en van de zee, het strand en de bijzondere huizen genoten.

Toen via la Tréport terug gereden naar Poix. Daar zouden we dan om 16:30 zijn. John had namelijk om 18:00 een afspraak met Philippe om Ficelle Picarde te maken en goed op te letten, want hij mocht dit zaterdag een 2 groepen met Nederlanders uitleggen.

Régis maakte de crêpe, Philippe deed het allemaal voor en John mocht er 8 maken. Maar omdat hij wat zuiniger werkte, werden dat er 12. En Marco maakte zich ook nuttig door de vaat te doen. Nummer 12 was trouwens een Ficelle Picarde XXL en we waren verbaasd over de gigantische hoeveelheid crème fraîche er in ging.

Toen gingen we lekker aan de tafeltjes zitten bij de receptie en kregen we de apperitiefjes. Ondertussen was de groep compleet met Régis dus, Jean-Louis (achternaam Noblesse) en Desiree. Régis was de patisier, Jean-Louis deed logistiek en Desiree was een vriend van hun die een plekje aan het regelen was in Eijsden voor Picardie's Secrets.

Marco was aan het werk gezet voor de barbecue. Hoe maken hun houtskool? Door gewoon een paar blokken hout te verbranden tot ze uit elkaar vielen. En dan heb je houtskool.

Het was echt ontzettend gezellig en het werd heel laat. Weer na twaalven. En behoorlijk volgevroten. Isabelle serveerde haar hartige cake met ditmaal ham er in, vervolgens de ficelle Picarde, toen wat merguez, karbonades en een fruitig desert met vanille saus.

En afgesloten met een lekker glaasje calvados dat volgens ons echt illegaal gedestileerd was, want het was ook als verfafbijt te gebruiken.

Ondertussen had FiFi bedacht dat Marco, Marco Polo of barbecueman was en John, John-John. Het blijft een persoonlijkheid...

Zaterdag 9 mei

Uitgeslapen (John en Jolanda dan, Erika en Marco zijn hele vroege vogels) en toen naar Amiens gereden.

We hebben er een rustige dag van gemaakt. Lekker door het centrum gewandeld en rondgekeken.

Terug in Poix lekker gehangen en getutterd. Met onze eigen barbecue.

Zondag 10 mei

Eerst naar de markt om te kijken wat ze allemaal voor heerlijke dingen hadden. Bij de Carrefour nog een aantal konijnen gekocht, want nog geen €10 per stuk was wel erg aantrekkelijk. Toen nog even een rondje (het rondje van Philippe) gedaan en Guizancourt laten zien. Dit is en blijft erg mooi. En toen naar huis...

 

 

van 13-05-2015 t/m 08-06-2015

Woensdag 13 mei

Met Laura erbij om 7:45 weggereden. We hadden de tijd, dus geen tol of Péage. Wel file gehad op de ring van Antwerpen, maar we kwamen toch om 11:45 de camping opgereden.

We werden begroet door Isabelle en we hoefden voorlopig niets te doen voor Picardie's Secret. Later wel als er een tent opgezet moest worden. Inmiddels staan er heel veel oldtimer caravans, auto's en soms zelfs mensen.

Eerst bubbels om de vakantie te vieren. En toen aan het werk (boodschappen). Ondertussen bleven de oldtimer caravans binnenstromen en opeens was de camping "complet". Een rondje gelopen en veel foto's gemaakt van de caravans. De club heet OCC (Oldtimer Caravan Club) en is heel internationaal. Nederlanders, Belgen, Fransen, Britten en Duitsers.

En toen waren we met vijf. John, Jolanda, Laura, Lotje en Héliot. De leasehond was weer bij ons.

Nog even een tweetal ovens gaan halen bij Régis (waar we ook nog bloemen geplukt hebben voor Laura en Jolanda), waarbij Philippe met Laura in de MG op de terugweg verdwaald raakten.

Wat gedronken met Isabelle, Philippe en Régis. En toen gegeten, waarbij we ontzettend verwend werden door de hoeveelheid.

Het was weer ontzettend gezellig en ditmaal ook niet te laat.

We hadden eerder gelezen dat deze camping aangeprezen werd door het vriendelijke onthaal en verzorging door de dame aan de receptie. Dat was dus Isabelle. En daar zagen we nog een mooi staaltje van. Een tweetal Oost-Duitsers die heel laat binnen kwamen hadden nog niets gegeten. Et voilá! Paté, kaasplankje met brood gevolgd door pizza voor ze. Uiteraard met een glaasje rosé.

Donderdag 14 mei

Een drukke dag. Om 7 uur opgestann. Laura en Jolanda gingen nog even naar een aantal brocante markten. De eerste was in Crèvecoeur-le-Grand, de tweede in Thieulloy-l'Abbaye. Crèvecoeur-le-Grand was aangeraden door een Nederlander die er jaarlijks kwam kijken.

 

En John werd achtergelaten, want die moest helpen met de tent opzetten vanaf 10:00 en daarna veel snijden. Dat werd dus 9:00 met alles opzetten en vervolgens 140 crêpes bakken.

Laura en Jolanda hadden een aardige buit.

   

John had tegen het eind van de dag tegen de 200 crêpes gebakken, Jolanda en Laura heel wat kilo's uien en champignons gesneden. Jean-Louis deed de afwas, Laura hielp verder overal en Jolanda stond in de chalet te verkopen. Met succes!

Ondertussen waren we behoorlijk gefilmd door TV France 3, die een hele leuke reportage hebben gemaakt over de OCC en Picardie's Secret. En als dank kregen die heel wat calva endergelijke. Fantastisch!

Om 19:00 moesten we allemaal naar de tent van de caravan club om een glaasje te drinken. Heel gezellig allemaal en een hele ervaring. Dit maken wij normaal niet mee.

Na een eenvoudige maaltijd met bijbehorend drinken de dag afgeloten.

Thuisgekomen zagen we dat een aardig stuk van de reportage.

Vrijdag 15 mei

Om 9:00 mocht John weer op komen draven, Ditmaal ging het bakken stukken beter en om 10:00 had hij er al 35 gemaakt. Nog 15 te gaan...

De eerste Nederlandstalige ploeg zou om 11:00 komen, maar die hadden meer dan een half uur vertraging. Dus wilde Isabelle 2 groepen samenvoegen, maar door een beetje met de tijden te schuiven ging het goed.

John mocht met een microfoon de vertaling doen. Geen probleem want John was goed voorbereid (niet echt dus), maar Isabelle gebruikte nieuwe zinnen en woorden. Dus was John helemaal van het padje, maar de Belgische mensen wisten veel meer van Frans en die konden voor John weer vertalen. John vond het verschikkelijk en daarom mocht hij nog een keertje, later op de dag.

Vlak daarna kwam de Franse groep en die waren veel gezellige. Ook doordat er geen taal barrière was waarschijnlijk.

Jolanda deed weer de verkoop in de chalet en dat ging met vlagen heel erg goed. Ze kon zich steeds duidelijker maken in alle talen.

Ondertussen kwam Ann en Richard binnen om voor de Engelse groep te vertalen. Ann deed het een stuk beter, vond John. Later nog voor een Nederlandse groep hetzelfde ritueel gedaan.

Om 17:30 zat er op en waren we klaar. Gelukkig, want we hadden korte pootjes gekregen en John had geen crêpes meer te bakken.

Jolanda, Laura en Aurore gingen nog een rondje over de camping doen om stikkers van de Assocation te verkopen en dat ging goed!

John had nog wat lekkernijen gekocht, zoals een taartje met rabarber en een potje Buignitons Picard au calvados.

Een uurtje relaxen voor John totdat hij visite kreeg van Philippe en Titi. Gevolgd door Régis. En daar moest uiteraard Ricard bij.

Later gingen we dan lekker eten. Rollade met sla en aardappelblokjes. Heerlijk!

 

Ficelle Picarde en het verhaal.

In 1956 schreef de burgemeester van Amiens een wedstrijd uit om een recept te bedenken dat uniek was en typisch voor Picardie. De winnaar was Mr. Lefèvre, een bekende chef uit Amiens. Philippe heeft van hem dit recept gekregen en wil het nu bekendheid geven met Picardie's Secret.

Vulling (duxelle):
3 Chalotjes fijn snijden en fruiten in olijfolie.
De gesneden champignons pureren in een keukenmachine (3x kort).
De chanpignons meebakken.
Peper en zout toevoegen.
4 Kruidenmix of rommelkruid toevoegen (peper, nootmuskaat, kaneel en kruidnagel)
Witte wijn toevoegen.
Zachtjes laten pruttelen totdat al het vocht verdampt is.

Voeg peper en zout toe aand de crème fraîche.

Leg de crêpe neer, doe daar een half plakje ham op, daarna een lepel van de vulling. Vouw hem op en doe hem in een bakje. Doe er de crème fraîche over zodat het geheel bedekt is. Strooi daar de geraspte gruyère over. Doe hem in de oven tot het mooi bruin is.

Zaterdag 16 mei

Om 6:00 op, want we moesten om 7:00 boodschappen gaan doen bij de groothandel. Philippe was nog niet helemaal in vorm, dus reden we pas om 7:45 weg. Hij nam de Péage en betaalde met een credit card. Een pasje voor telepéage was schijnbaar net zo duur.Het enigste was de snelheidswinst bij het poortje, maar dat was niet zo boeiend. Om 9:30 waren we al weer terug.

Vandaag stonden er voor John geen crêpes meer op het programma, maar 15 kg champignons klein snijden. Dat was weer eens wat anders. Philippe en Régis waren bezig met taatrjes met Maroillees te bakken. Het rook allemaal heerlijk.

Jolanda en Laura waren nog naar een brocante markt geweest in Souplicourt. Dat was maar 8 km van Poix vandaan. Het was een leuke markt en de buit was een wasrek, priestergewaad, waterreservoir, een paté terrien in de vorm van een konijn, een ijzeren rek voor voor het raam en 2 houten deurtjes.

 

Isabelle deed zo veel mogelijk de verkoop met Jolanda, want vandaag zou de plaatselijke bevolking komen kijken naar de caravans.

Na het snijden van de champignons was er niet zoveel meer te doen en dus sloeg de vermoeidheid toe. Het viel vandaag mee met de alcohol, we begonnen pas om 11:00 met bier. En verder ging alles vandaag met mate.

John en Jolanda hebben nog een rondje gedaan over de camping. Jolanda was helemaal verliefd op een Franse Henon caravan. Twee deuren, een voor de volwaardige keuken, inclusief oven en de andere gaf toegang tot de lounch. Er was zelfs een betegelde badkamer en een twee persoons klap bed. Echt fantastisch.

Jolanda was eerder even over de brocante markt gelopen bij de caravans en had een grappig tafeltje gescoord voor het keukenset buiten. Wat we gemist hadden was de RC bestuurde eend met caravan en de kever met caravan. Jammer! De caravans waren prachtig gedetaileerd.

Tegen het eind van de middag begonnen we met opruimen. Nog wat spullen naar Régis gebracht en later nog naar de afsluiting van de Expositions de caravenes anciennes, georganiseerd door de OCC's uit de verschillende landen. John moest foto's nemen, want Isabelle kreeg ook nog een presentje en veel pluimen. En dat had ze wel verdiend.

Na het opruimen gingen we barbecuen (na 20:00) in de tent buiten. Het was heerlijk en we hebben vreselijk gelachen, ondanks dat we het vreselijk koud hadden. Ook mistten we onze barbecueman. Zelfs Régis deed een jasje aan. Philippe pikte op Franse slinkse wijze John zijn jasje in, waardoor John genoodzaakt was om het roze jasje van Isabelle aan te doen. Isabelle was weer een keer haar sleutels kwijt en we hebben allemaal gezocht, maar zonder resultaat. Ze had wel twee truien van Philippe gepakt voor John. En die waren welkom, want haar roze jasje had wel erg korte mouwen.

Rond 23:00 alles afgesloten en naar ons bedje gegaan.

Zondag 17 mei

Uitgelapen tot 9:00 en ontbeten. Jolanda en Laura gingen naar de markt. En verder... Rien! Zitten in de zon, wijntje erbij en dat was het.

Tegen de tijd dat bij ons het licht uit ging, kregen we visite van Philippe en Isabelle. Ze waren met de MG naar Mers-les-Bains geweest en hadden cadeaux voor ons meegebracht. Laura kreeg een hart om kaaren in te doen, John een leeg receptenboek en Jolanda een schrift en een boekje om de brocante vondsten in te schrijven.

En met Héliot erbij en een hoop eten met Ricard en wijn, was het weer heel gezellig.

Maandag 18 mei

Lotje was de afgelopen nacht ziek geworden, had diarree en bleef braken. Ze rook dus ook niet echt fris.

Toch maar vroeg op, want we moesten een retourtje Middelburg gaan doen. Om 8:45 reden we weg en het was onderweg rustig. Nadat we Laura hadden afgezet, nog naar ons huis om de buit uit te laden. En toen naar V&S in Roosendaal voor toilet-papier. Helaas was die dicht en dus hebben we ons verdriet verwerkt bij de KFC.

Terug naar Poix, via de Carrefour, dus we kwamen om 18:45 bij ons huisje.

Douchen, eten en gaan slapen.

Het regende een beetje en dat zou de komende dagen zo blijven. Dat was jammer, maar we moesten toch echt uitrusten van onze werkvakantie.

Dinsdag 19 mei

Heerlijk uitgeslapen tot 7:30 :) Hebben wij weer... Maar we waren wel uitgerust.

Stokbrood halen met croissants bij de 2de bakker. Dat stokbrood heet "Retrodor" en is overheerlijk.

Met Lotje ging het al weer stukken beter. Laura stuurde een link door van een filmpje op de Franse televisie, waar wij ook op stonden. Onze 5 seconds of fame.

Geruzie met de wasmachine en droger, maar de was was uiteindelijk gedaan. De chalet leeggehaald en lekker aangerommeld.

Toen ging Philippe opruimen en kregen we weer vanalles mee, glazen schalen, een schelp, deurbellen, enzovoorts.

Veel gepraat over Picardie's Secrets en John moest "nous" zeggen in plaats van "vous". Hij was ambassadeur tenslotte. En we spraken goed Frans volgens hun.

En uiteraard moesten we iets blijven drinken en eten. Dit gaan we vrijdag goed maken. Een stoofpot!

En weer te laat naar bed...

Woensdag 20 mei

Niet vroeg op dus. Om 11:00 reden we naar Bergues. We wilden eerst niet via de Péage, maar duurde 45 minuten langer.

En dus reden we om 13:00, na 3 jaar plannen, Bergues binnen. Foto's gemaakt van de klokkentoren, van het terras waar ze tegen aan reden met de fietsen en van het postkantoor dat niet dezelfde was als in de film (en wél op het plein). Maakt niet uit, het was een leuke film en om te vieren dat we hier waren hadden we een Am&eactue;ricain frikandel met mayo genomen. John vond de zakjes al verdacht breed. En dat kwam dus omdat er voor een heel weeshuis aan friet in zat. Maar het was heerlijk.

En toen door naar La Coupole. Dit was een intact gebleven V2 lanceerinstallatie, waar nog ennoit een V2 was gelanceerd. De geallieerden waren daar al, 6 weken voordat hij operationeel was.

De beelden en films over de 1ste en 2de wereldoorlog waren zwaarmoedig en gaven een niet geweldig beeld van de mensheid en wat die allemaal kan, met name de Duitsers. Ieder scholier van 13-14 jaar zou dit als verplichte kost moeten zien.

Maar het was ook er mooi.

Onderweg in Saint-Pol-sur-Ternoise kwamen we nog Brocante de Tante Mathilde tegen. Jolanda ging naar binnen en na wat onderhandelen kwam ze met een volledig intact beeld van St Catherine naar buiten. De winkel was van een Brit en had verder enorm mooie spullen.

  

Toen via Doullens naar Beuval. Daar wilde John een foto nemen van de kerk. Maar daar stond een kermis voor, dus werd dit weer een tijdje uitgesteld.

Om 19:00 waren we weer op de camping. Lotje was heel erg blij.

Donderdag 21 mei

Niet al te vroeg wakker en toen na het ontbijt veel boodschappen gaan doen. We moesten tenslotte morgen nog een lekker stoofpotje maken en voor vandaag tomatensoep.

Wat soep afgegeven bij Isabelle. Philippe kwam vragen of John morgen kon helpen met de aanhangwagen naar Régis te brengen, kreeg een Ricard en ging niet meer weg :). Isabelle kwam er ook bij en maakte croque monsieur voor ons allen met salade. Heerlijk! Teveel wijn, maar ontzettend gezellig.

Vrijdag 22 mei

Toch opgestaan om naar Crèvequer-la-Grand te rijden voor wat brocante. De zaak die Jolanda eerder had bezocht was op Rue de l'Iberté en ook nog eens gesloten.

Toen naar het chateau in Courcelles-sous-Moyencourt. Die was dicht, maar wel erg mooi vanuit de verte. En het chateau Pissy was ook aardig, maar de chateaux in de Loire zijn mooier.

Vervolgens nog wat boodschappen gedaan, gegeten, de afwas van gisteren gedaan en verder aan het eten voor vanavond gewerkt.

Om 17:00 met Philippe de aanhangwagen bij Régis gebracht en de koelkast/vriezer combi bij een boerderij verderop. Daar kon John zien hoe koeien gemolken werden met bijdrage van een schitterende hond, die veel aandacht nodig had, maar helemaal onder de koeienstront zat. John dus ook.

Op de camping al het eten naar de receptie gebracht. Gegeten, gedronken en gediscussieerd. Vreselijk laat maar fantastisch. Wij hadden beide vrij gevraagd voor maandag 8 juni. Zondag 7 juni moet Picardie's Secrets bij een bio-beurs in het bos, eten gaan presenteren. En John moest rijden.

Zaterdag 23 mei

Philippe zou ons om 9:45 oppikken en dunpen bij zijn kapper. Deze zat gelukkig in het grote winkelcentrum van de Auchan in Amiens Sud (Durby). Een keukenmachine en spatels om crêpes te bakken. Deze Auchan is gigantisch en stervens druk. Daar gaan we zeker nog eens naar terug.

Toen naar Bar-Restaurant-Museum "Le Poppy" in Pozières. Overal waar je keek zag je wel iets uit de ook 1914-1918. Magnefiek, wat een sfeer. Eerst wat gedronken, gegeten en toen naar het museum. Dat was een grote tuin, met twee loopgraven met alles er op en aan. Aan de ene kant Engels / Frans / Australisch / Chinees, etc. Aan de andere kant de Duitsers. De Australiers zijn hier enorm aanwezig geweest en enorme aantallen zijn gedood.

We zagen ook een foto van Pozières van toen. Eén groot platgebombardeerd landschap met werkelijk overal modder en aarde. En daar stonden wij nu...

Aan de muur lijsten met namen van de Australische regimenten en brieven van de soldaten. Ongelooflijk wat ze schreven. Over dat ze de volgende dag zouden aanvallen en het waarschijnlijk niet zouden overleven. En dat ze trots waren dat ze iets hadden kunnen betekenen voor hun vaderland. Zouden wij dat nu nog kunnen?

Een beetje stil geworden, op naar het volgende. Dat was het Franco-Britisch Memorial. Dit is het grootste Britse memorial ter wereld met daarop meer dan 72205 namen van vermiste soldaten.

Iets verderop was "The Ulster Tower". Heel vreemd om zo'n toren ergens te zien staan, maar dit was een copy van Helen's Tower op het landgoed Clandeboyne Estate in Ierland. Hier werd het Ulster regiment getraint. En hier in Frankrijk zijn er vele gesneuveld (5000 op 1 dag).

Toen door de regen terug naar Amiens, waar Philippe wat spulletjes moest halen en wij konden kijken bij L'incroyable voor gordijnen. Een ontzettend leuke winkel met onder andere gordijnen, kaarsen, etc. En plastic/kartonnen bordjes in alle kleuren. En voor een mooie prijs. Helaas zat er voor ons geen leuke gordijn stof bij.

In Poix was het al weer droog. Iets gedrronken met Isabelle en Philippe. Die gingen ergens anders slapen en wij gingen na de helft van Gooische Vrouwen 2 ook slapen.

Zondag 24 mei

Vandaag stonden er 4 rederieën op het programma.

En dat was maar goed ook, want de eerste in Liercourt bleek volgende week te zijn. Behen kon onze MiepMiep niet vinden, maar een nabijgelegen plaats wel. En zo vonden we Behen. Aardige buit, zoals een 5-tal stoelen. Toen naar Yzengremer. Wel aardig, maar het rommel gehalte was veel groter. Wel hebben we hier de gordijnen gescoord.

In Lancheres was de kwaliteit duidelijk hoger. Helaas was het dubbelloops jachtgeweer over de 200 Euro en dat had John niet. Jammer. Verder wel nog een paar leuke dingen gescoord.

  

  

Het was eindelijk lekker zonnig weer en daar hebben we van genoten.

Gooische Vrouwen 2 afgekeken en naar bed. Morgen weer een actieve dag... not.

Maandag 25 mei

Het was allemaal weer nattig. Boodschappen gedaan bij de Carrefour. Daar kwamen wij een man tegen waar Laura afgelopen zaterdag mee heeft staan praten. Dat was echt Picard ofzo, we begrepen hem wel, maar verstaan was iets anders. Laura kreeg in ieder geval de groeten.

Nog bij Isabelle een USB stick afgegeven met daarop meer dan een DVD aan foto's en filmpjes van de afgelopen dagen.

Barbecue in het zonnetje en bijtijds gaan slapen.

Dinsdag 26 mei

Vandaag naar Boulogne-sur-Mer en Wimeraux. Lotje hebben we afgezet bij haar Franse vriend Héliot.

Eerst via de Péages naar Boulogne-sur-Mer om Nausicáa te bezoeken. Daar waren heel veel schoolbussen met kleine kinderen. En het was enorm educatief. Mooie haaien, charmante schildpadden en andere mooie vissen. Maar na 1,5 uur stonden we weer buiten. Het aquarium in La Rochelle is beduidend groter. Een half stokbroodje met tonijn en surimi genomen wat een ongelooflijke hoeveelheid was, dus weer een complete maaltijd. Heerlijk.

Toen naar Wimeraux. Daar was veel brocante en antiek. Alleen wij konden het niet vinden. Jammer en teleurstellend.

Toen naar le Touquet-Paris-Plage, waar wel mooie huizen staan, maar er zoveel regeltjes zijn (o.a. parkeren) dat het geforceerd leuk moest zijn. Wel enorm groot en in een mooi bos.

En verder naar le Crotoy via Fort-Mahon-Plage. In Fort-Mahon zijn we geslaagd voor Bretonse kleding, sweater, regenjas, sjaal (ook voor Ronja).

Toen weer naar Poix, tekkel ophalen (die bekaf was) en mosselen gegeten.

Woensdag 27 mei

Pain campagnole gehaald. Heerlijk dit soort brood. Een wandeling langs de Poix gemaakt. Het is hier heerlijk, vogels, eekhoorns en rust. Een een heel mooi bos.

Tekkel gedropt en boodschappen gaan doen. Er stond vis op het programma, maar zagen geen dorade of sardines. Dan maar een paar moten zalm. En overheerlijke brochettes en een soort karbonades. Alles voor de barbecue. Het vlees ziet er allemaal erg goed uit, maar de slager is niet goedkoop.

En toen koken. En eten. En rusten.

En weer koken. En niet eten, want dat was voor morgen. En rusten.

Morgen stond er een treinrit en boottocht op het programma. Maar na het bekijken van de roosters bleken die erg beperkt te rijden en nagenoeg niet te varen. Dat was jammer. Maar morgen gaan we in ieder geval naar de kust.

Donderdag 28 mei

Maar het was helemaal niet zo'n mooi weer, dus gingen we shoppen in Amiens.

Eerst naar de Eurodif, tegenover het hotel de ville, voor gordijnstof. Die hadden zeer veel mooie stoffen, maar ook kleding. Dus we waren geslaagd voor de gordijnen en ook voor kleding voor Jolanda.

Naar de Auchan, waar we 5 dingen zouden halen, maar met een redelijk gevulde boodschappenwagen weer buiten reden. En we hadden sardines en een grijze dorade (er bestaat ook een royal). De dorade werd mooi schoongemaakt, de sardines mocht John mooi zelf doen.

Toen naar Maisons de Monde. Wat een gigantische winkel met ontzettend leuke spullen. We hebben staan kwijlen bij een bankstel, maar hebben hem (nog) niet genomen. Wel een leuk bord voor de winkel "ouvert / ferme".

 
Op de camping Sardines à l'escabèche gemaakt en de dorade met aardappelen à la Herman de Blijker.

De dorade was goed, maar niet echt bijzonder. De sardines waren lekker en we hebben er een aantal afgegeven voor Fifi.

Rondgehangen en naar de Franse film "Camping" gekeken. Beetje flauw, maar wel leuk.

Vrijdag 29 mei

Uitgeslapen, ontbeten, even gewacht en toen de barbecue aangestoken.

Twee overheerlijke kippenbrochettes erop gelegd en kwam er iemand voor de Ricard. Die hadden we niet. Wel Pastis. Nou ja, dan nam hij dat maar. Later kwam Isabelle en Héliot erbij. En ze hadden de vraag of John een uurtje kon helpen.

Dus die stond een uurtje later aan de paardenwagen te boren en te verven. En daarna nog aan een tweetal vlaggenstandaards.

Daarna moest John even rusten voordat hij om 18:30 weer bij de receptie moest zijn voor een bijeenkomst van Picardie's Secret.

De hele ploeg stroomde binnen. Régis, Jean-Louis, Ann en Richard Thomas.

Later kregen we van de president van Picardie's Secret in vol ornaat een "Diplôme d'Honeur". En zo werden wij, Ann en Richard officieel ambassadeurs en ambassadrices van Picardie's Secret.

En verder hebben we helemaal niets besproken. Het is wel zo dat we elk jaar een keer bij elkaar moeten zitten en vergaderen. Verschrikkelijk.

Het werd laat en na de calvados met suikerklontje was het echt tijd om te gaan.

Zaterdag 30 mei

Het zou een drukke dag worden met veel afspraken. En wij stonden pas om 10:00 op. En na wat haasten, reden we met Isabelle naar Pere André-Marie. Het blijft een prachtig huis met ontzettend veel details en alles is handgemaakt!

Aan de overkant stond een huis met garage wat de werkplaats bleek te zijn. Daar was André-Marie bezig met het bewerken van balken met een schuurschijf op een haakse slijper. Die werd dan in een mooie kleur groen geschilderd en vervolgens met witte verf of zoiets met een plamuurmes. Hierdoor werden de groeven dus wit en de balk groen. Het was een erg mooi effect. In het huis woonde Sylvie. Zij was een soort van magnetiseur en hielp mensen van hun pijnen af. Zij had zo'n 20 jaar bij een bank gewerkt, waarvan de eerste 10 jaar met plezier. En toen kwam er een hoop ellende, baan kwijt, echtscheiding en huis kwijt. Toen is ze bij André-Marie gaan wonen en werken. Als dank hiervoor heeft hij het huis voor haar gekocht en heeft zij nu een woning met een werkruimte.

En het was echt een plaatje om te zien. Overal waar je keek was wel iets dat André-Marie met de hand had gemaakt. "Heel eenvoudig" zei hij. Hij bedacht vanalles en maakte dat. Geweldig.

En onwerkelijk gastvrij. Gelijk een kir met nootjes en we mochten alles fotograferen. En we kregen ook nog een DVD van hem. Nog snel een boite à chagrein gekocht voor Ronja.

Toen snel naar de ouders van Isabelle, want die rekenden op ons. Eerst buiten gekeken in de tuin met een steeds minder wordend uitzicht. Bomen groeien! We hebben lekker zitten babbelen onder het genot van een kir en pineaux. En door haar moeder gemaakte quiche en cakejes.

Het liep allemaal zo uit, dat we geen tijd hadden voor foto's van het interieur.

Op de camping hadden we een half uur om bij te komen en toen moesten we weer naar Amiens waar we met Philippe hadden afgesproken.

We reden achter hem aan naar La Boutique Anglaise, wat een fantastische winkel moest zijn (6 Rue Antoine Augustin Parmentier, Longueau). Wij vonden het een beetje tegenvallen. Duur en niet zo bijzonder als Maisons du Monde. Toen naar Depot-Vente Troc.com en Electro Depot. Troc.com was een ontzettend goedkope winkel om shampoo endergelijke te kopen. Electro Depot was een spotgoedkope electro zaak. We hebben een leuke dubbel deurs koelkast gezien voor maar €550! En een Lenovo tablet met toetsenbord voor maar €250. Dat scheelt. Nadeel was het azerty toetsenbord en Windows 8.1 Francais.

Vlakbij was Truffaut, een mega tuincentrum. De prijzen waren niet zo extreem hoog ten opzichte van Nederland en het aanbod was veel groter. We hebben veel groente en fruit gezien.

Aan de overkant was Leroy Merlin en daar hebben we nieuwe deurklinken voor de de begane grond en 2 buitenlampen gekocht.

Terug naar Poix om alles te doen wat we 's ochtends niet gedaan hadden en lekker hangen tot we opgehaald werden voor de barbecue bij Régis. Die was bij zijn eigen huis. Een piepklein huisje met zo'n uitklap tafel in de woonkamer. De buren van Régis schijnen dood te zij en Jolanda vroeg om de luiken van het huis ernaast. Die hingen wel op de eerste verdieping, maar via de schuur van de buren kon Philippe er 1 afhalen. De rest zou volgen.

Buiten ons waren er nog andere gasten, Jean-Bernard, Marie-Odille en hun 2 zonen. Het was vreselijk gezellig, veel lekkere dingen en een overheerlijke barbecue. En veel Pastis en rosé. Heel veel. Te veel eigenlijk, John zijn glas was nooit leeg... En dat in combinatie met het late tijdstip dat we gingen eten, werkte niet positief. Wat er na de koffie is gebeurd, weet John niet meer, maar volgens Jolanda kon hij niet meer lopen en zijn Philippe en John in de alcomobiel van Héliot samen met familie rond 2:00 op de camping afgezet.

Zondag 31 mei

Vroeg opgestaan om naar rederieën te gaan. John was nog een wrak, dus Jolanda moest alleen lopen.

We hadden er 4 opgeschreven, maar 3 (Dury, Camon en Domart-sur-la-Luce) was het welletjes. Het regende continu en sommige exposanten waren al vertrokken. De buit was dan ook erg klein.

Terug in Poix regende het ook, dus werd het een film middag.

Maandag 1 juni

Eerst alles schoongemaakt en Lotje in het kinderbad gedaan. Die rook nog na de barbecue van zaterdag een beetje naar olie met vlees en was dan ook te vet om aan te raken.

Een beetje op laten drogen en toen een rondje van 125 km gereden door het landschap. Boodschappen gedaan en brochettes op de barbecue. Daar gaan we er nog meer van halen.

Dinsdag 2 juni

Naar Rouen! Dat bleek toch ver rijden te zijn. Totdat we erachter kwamen dat de navigatie nog op de kortste route ingesteld stond. En dan krijg je echt alle dorpjes te zien. Een mooi plaatsje valk bij Poix-de-Picardie is Thieully-le-Ville. Hier staan heel veel huizen zoals wij er een willen hebben. Hoge stenen muur, grote poort en verderop een 3 tot 4 verdiepingen hoog huis met osseogen in het dak.

In Rouen veel parkeergarages, maar wij hebben er een genomen bij de middelste brug. Dat was vlakbij de kathedraal. Via hele leuke winkelstraten naar de kathedraal gelopen. Mooi, groot en zeer weinig pracht en praal. Op de foto's kon je zien dat hij in de oorlog 39-45 goed beschadigd is geweest.

Leuke winkeltjes, zoals Maisons du Monde, Monoprix en een antiek winkeltje, die de prijzen niet alleen wist, maar ook verdubbeld had. Jolanda kreeg voor haar verjaardag een mooie vlinderkast. Een bij de Monoprix hebben we weer een nieuwe boodschappen trolley gekocht.

In het park bij Les Halles zaten een paar vrouwen lekker te eten met een flesje wijn erbij. Toen John tegen Jolanda zei dat hij dat geweldig vond, ging de fles onder de bank. Dat hadden ze dus gehoord?

Rouen is een hele leuke bruisende stad en heeft ook zo'n typische Rue de l'Horloge met oude huizen. Geweldig dat Normandië.

Toen door naar Gerberoy. Het mooiste bloemendorp in Frankrijk. Het was doodstil, niets was open, behalve de ateliers van de kunstenaars, waar we niet echt van houden. Jolanda had later de foto's op Facebook gezet en kreeg zelfs reacties van Christine-Léa Frisoni.

Woensdag 3 juni

Redelijk bijtijds opgestaan om te gaan shoppen in Amiens (lees Auchan). Een nieuwe pan, water, wijn en andere dingen voor thuis. De vis was ditmaal zalm en zeeduivel. Bij de Boulanger een stofzuiger en een Moulines rasp apparaat gekocht.

En Jolanda was gelukkig... het leven is mooi. Nog even langs L'incroyable en toen terug naar Poix.

Tomatensoep gemaakt (in opdracht van Isabelle met haar tomaten) en om 15:00 werden we opgehaald door Ann en Richard. Wij mochten hun huis gaan fotograferen.

Die woonden in Frettemolle. Een geweldig huis op een mooi stuk grond in een heel klein rustig dorpje. Het huis zelf was klein met heel veel leuke details en Franse gekheden, zoals een toilet naast in de eetkamer. Nog een rondleiding gehad door alle kamers en details gefotografeerd. Ze hebben een draaitrap en die hebben ze nieuw laten maken in Manchester. We waren erg jaloers. Lekker in het Engels zitten babbelen en het was een verademing om begrepen te worden en zelf ook iets zinnigs te zeggen.

Ze wilden toch het huis gaan verkopen en dat zou niet gemakkelijk zijn. Doordat ze afscheid zouden moeten nemen en omdat het wel 2 tot 3 jaar kon duren. Om iets voor 18:00 reden we weer terug.

De zalm en zeeduivel klaargemaakt en die waren fantastisch.

Donderdag 4 juni

Het streven van vandaag is "niets doen". Hoelang gaan we dat volhouden? Tot 13:00 lukte het dus niet. Toen we echt alles gedaan hadden ploften we neer, want het was inmiddels ontzettend heet geworden. In de caravan zelfs 36°ree;, maar het meeste werd veroorzaakt door ons voortentje. Weer een narbecue en ons campingsetje ging van hot naar haar om maar in de schaduw te blijven zitten.

Isabelle kwam even langs om stoom af te blazen en een rose te drinken. Later kwam Philippe vanuit de studio's van France Blue er ook bij en werd er even gezellig uitgerust. Ze vinden het jammer als we naar huis gaan, maar we moesten toch nog terugkomen om op de markt een matras te kopen en de escargot producten te proeven. Komende zondag hebben we daar ook al geen tijd voor. Dus willen we in juli of augustus nog eens terug komen voor een weekend. Dat was geen probleem, we konden in een chalet of in hun huis slapen. Geweldig!

Morgen vroeg op, want we gaan om 8:15 naar Amiens. We zijn VIP's op het feest van het 30-jarig bestaan van France Blue Amiens. Maar toch nog lang buiten gezeten en genoten van de eerste goede dag hier.

Vrijdag 5 juni

Om 8:15 werden we opgehaald door Isabelle en reden naar Les Halles in Amiens. Het was nog vroeg en er werd nog een hoop voorbereid. Philippe was met Jean-Michel (Ducloux) alles aan het snijden en voorbereiden voor wat hun gingen presenteren. Iedereen was gespannen want Babette de Rozières zou komen koken. Zij is een van de bekendste TV koks in Frankrijk en heeft aardig wat boeken geschreven. Iedereen van France Blue Picardie kwam.

Les Halles zijn fantastisch. Hele mooie produkten, zoals groente, vis, kaas, worst en allerlei artisinale streekprodukten. We hebben nog een paar kazen en bij Ludo nog een paté in brood gekocht.

Philippe maakte een shaslick van tonijn en kabeljauw. Deze waren gemarineerd en het recept hebben we (nog) niet. En dat met een safraansaus (van Anne Poupart) waar hij de avond daarvoor tot 23:00 mee bezig geweest is!

Babbette maakte kippepootjes in een saus met o.a. vanille, cocos en granaatappel(?). De pootjes waren door Jean-Michel voorbereid. Hij stroopte het vlees van de "dunne" kant af naar onderen en maakt het botje schoon. Daardoor konden ze mooi "zitten". Zag er gewoon heel bijzonder uit.

 

Er kwam ook nog een andere kok die echt overheerlijke taarten maakte en die er fantastisch uitzagen.

We zijn ook nog in contact gekomen met Gil D'Ostrevent. Een beroemde reporter en geweldig fotograaf. We hebben de gemaakte foto's van hem, Dominique en Philippe en later naar hem toegestuurd en hij vond ze fantastisch. Een pluimpje...

Ondertussen was het buiten vreselijk warm geworden. We liepen naar een terras met de hele ploeg van France Blue Picardie. Buiten hadden we gelukkig schaduw, want binnen was het helemaal niet te harden. Er werd aan aantal keren een carillon à l’honneur de "verzin maar wat" gezongen. Er werd er zelfs een gezongen over ons, d'Hollandais.

Nog een rondje door Amiens gelopen en naar de Chocolaterie van Anne ("geef nog een calva") Douceurs et Gourmandises (7 rue Henri IV) geweest. Prachtig en we hebben uiteraard wat gekocht, chocolade en safraan.

Toen we naar buiten wilden was het een beetje gaan regenen. Het viel dus met bakken uit de lucht en met onweer. Toch maar gaan lopen en we kwamen drijfnat weer in Les Halles. Daarom maar terug gegaan naar Poix en niet meer naar de soirée. We hadden het gehad. Maar Isabelle en Philippe gingen wel en we hebben later gehoord dat het geweldig was.

"
Jean-Pierre Bergeon
Le Monsieur Cinéma de France Bleu.
Annick Bonhomme
Animatrice des week-end en Somme sur France Bleu Picardie.
Grégory Choquené
Responsable des programmes de France Bleu Picardie.
Arno "Club Med" aka "De dorpsgek"
Pascal Coste
Jean-Michel Descloux
Sylvie et Julien Descloux
Justine Descloux
André Fromond
Anne-Françoise Lyasse
Directrice de France Bleu Picardie.
Gil D'Ostrevent et Dominique
Anne Poupart
Babette de Rozières
De ambassadrice van India
Geen idee, maar we hebben enorm gelachen
De patissier, wiens naam wij niet weten

Zaterdag 6 juni

Vroeg op om naar 4 rederieën te gaan. Het viel allemaal tegen. We hebben alleen Crèvecoer-le-Petit, Croix-Moligneaux en Chaulnes gedaan. De buit was helemaal niets. Zaterdag is dus geen dag voor rederieën.

Op de receptie weer bakken en snijden. 140 crêpes, 5 kilo uiten en heel veel champignons. Allemaal ter voorbereiding voor morgen.

Nog een bus bij de Carrefour gehaald en volgeladen bij Régis. En de Adria achter de Skoda gehangen. De Adria van Picardie's Secret dus, niet de onze. Daar bleek de verlichting het niet te willen doen en John kwam er al snel achter dat de bedrading gewoon verrot was in de stekker. Gelukkig had Philippe nog een verlangsnoer met zo'n stekker. Om 21:30 was het gerepareerd en konden we gaan eten.

Zondag 7 juni

Om 5:00 op en om 6:30 reden wij met Isabelle en Françoise, met de caravan achter het busje met Philippe en Régis aan.

Het was in het bos bij Thiery-sur-Clermont. Het was niet groot en konden de caravan gelijk op zijn plaats zetten. Het was wel even wennen met alle hippies. Het leek eventjes dat we op Woodstock 3 stonden. En alles was bio... Helaas hadden we een kleinere plek gekregen en dat was even behelpen. De fair zelf was niet groot, maar wel grappig. Om 11:00 deed Philippe de presentatie van de ficelle Picardie. En Françoise deed het praatje houden in het Picard. Niet te verstaan voor ons, maar de rest begreep het wel en kon heel erg om haar lachen. Dit liep al een beetje uit, maar was wel een succes.

Tussen 12:00 en 13:00 werd het vreselijk druk, want iedereen wilde een warme hap. En het bleek dat de standhouders bonnen hadden gekregen voor een dubbele ficelle.

Om 15:00 deed Régis een presentatie, waarbij Françoise wederom in Picard uitleg gaf. Geweldig. Ondertussen was het vreselijk warm geworden en was rondhangen in de schaduw de enigste optie.

Nog wat crêpes gebakken en verkocht met suiker of een saus van frambozen.

Om 17:30 mochten we pas weg en we waren gaargekookt. Het inpakken ging lekker snel, maar het terrein was door een paar fout geparkeerde auto's geblokkeerd. Omroepen mocht niet baten en zo zijn we met de caravan iets verderop naar buiten gepiept. Hierbij beschadigden wel nog een boom. Oh jee... Om 19:30 waren we weer in Poix. Philippe en Régis reden gelijk door om de bus weer leeg te maken. En wij gingen als de sodemieter douchen. Daarna ging het gelukkig weer beter. Met zijn allen gegeten en helaas kennis gemaakt met wat Duitste vrienden van Philippe en Isabelle.

Met zijn allen Françoise uitgezwaaid, die niet meer bijkwam van het lachen en nog bij de Citroen garage aan het toeteren was.

Na een emotioneel afscheid vroeg naar bed. Fifi kwam nog even langs met een fles rose en gaf aan dat wij in zijn hart zaten. En hij en Isabelle ook in de onze.

We konden maar moeilijk in slaap komen.

Maandag 8 juni

Niet echt uitgeslapen. Om 10:00 uur nog wat boodschappen gaan doen, daarna inruimen en inpakken. De auto was overladen en de caravan was niet goed in balans. Maar na wat spullen verplaatst te hebben zag het er beter uit. In ieder geval goed genoeg voor de korte reis.

Nog afschied genomen van de ouders van Isabelle en Isabelle zelf natuurlijk.

Om 13:30 reden we pas weg. Daardoor hadden we file bij Lille en kwamen we pas om 18:30 thuis. En toen alles uitladen...

We hadden gemengde gevoelens. Aan de ene kant was het weer leuk om thuis te zijn, maar aan de andere kant erg spijtig dat we daar weg moesten.

 


Voor de chocolade bakjes hebben we de volgende ideëen:

1. Biologische yoghurt met vijgen
2. Ananas / basilicum
3. baverouis met cocos
4. framboise / munt
5. aardbei / rode peper
6. framboise / witte chocolade

Gaan we de komende winter eens uitproberen.