Zuid-Frankrijk 2017
  

25/05/2017 t/m 18/06/2017

Onze route...

Donderdag 25 mei

Om 06:00 vertrokken naar Dourdan, onze eerste passantencamping.

Het was Hemelvaart, dus alles was erg rustig, op veel Hollanders na, die richting Frankrijk reden.

Zelfs op de binnen périphérique was het rustig. We zagen wel een enorme file vanuit Parijs naar Parc Asterix. Heel populair dus. Maar toen we Parijs uit reden, begon de ellende. En die file zou zeker tot Dourdan duren. In 45 km file hadden we weinig zin, dus binnendoor. En ook daar stonden op de meest vreemde plaatsen files. Resultaat was dat we 1,5 uur later, om 13:30, op de camping in Dourdan waren. Dat viel eigenlijk nog wel mee en ach, het is vakantie.

De camping is netjes en 95% van de mensen die er stonden waren Nederlanders. En hij zat goed vol tegen de avond. Hij sluit om 20:00 en gaat weer om 08:00 weer open. Hij is helaas wel dicht van 12:00 tot 14:30...

Vrijdag 26 mei

Om 07:00 opgestaan voor Belle en het is prachtig weer. Rustig ingepakt en we reden om 08:30 weg naar Moos. Die woont in Asnières-sur-Blour in het gehucht of weg Chez Nigout. Het laatste stuk was erg smal en toen we er om 13:30 heel dicht in de buurt waren, toch maar een gebeld, want ze houden hier niet zo van huisnummers en naamborden. Moos kwam naar ons toegereden en we bleken er maar 100 m vandaan te zijn.

Daar ook Simon ontmoet, net als de 4 honden en alle schapen.

De caravan op het schapenveld geparkeerd en onder spanning gezet voor de koelkast. Dat was belangrijk, want het was inmiddels al bijna 30°C.

Belle had het ook erg warm gekregen en dook gelijk in het zwembad (de blauwe schelp). Nog even wat gedronken en wat boodschappen gaan doen in Bellac.

Heerlijk in de schaduw gezeten, terwijl Belle in haar eigen zwembad (een roze schelp) lag. Als de kinderen blij zijn... Bezoek gehad van Moos en Simon. Lekker zitten babbelen, terwijl Belle haar charme offensief, met succes, starte. Bij het bezoek hoorde ook de kippen, ezels, schapen en geiten. En die kwamen alleen maar voor Belle, die iedereen aan het uitdagen was om te spelen. De ezels hadden het vrij snel gezien, maar twee schapen niet. Een stampte met haar poot op de grond en dan rende Belle weer weg. Helaas had het andere schaap erg veel zin in bokken met Belle. Toen hebben we het speelkwartiertje maar afgebroken.

Heerlijk buiten gezeten tot het donker was.

Zaterdag 27 mei

Weer om 07:00 op voor Belle en die werd opgewacht door Lizzy, het mollige en ietwat blinde hangbuikzwijn. Die was niet onder de indruk van onze kleine druktemaker. En toen kwamen de 2 schapen weer. Belle uitdagen, 1 schaap ging in de aanval, maar die speelde iets te ruw voor zo'n klein hondje. Het 3de schaap en de 3 geitjes waren de echte helden. Die moesten langs de caravan zien te komen en dat durfden ze na een kwartier al, in volle vaart.

Rond 09:00 naar Limoges gereden, zo'n 60 km verderop. Aan de grond gelopen in een wel erg kleine parkeergarage, maar die was wel in het midden van het centrum. Limoges heeft een niet echt spannend of gezellig centrum. Wel erg goed geslaagd voor kleding voor John.

Om 12:00 reden we al weer naar Bellac om te shoppen bij de Carrefour. Net buiten Bellac was een antiek winkel en daar heeft Jolanda nog haardblokhouders en een reclame bord gescoord.

's Avonds gebarbecued bij Moos en Simon. Heel gezellig met zijn allen en de honden. We hebben er 2 schoonzonen bij, Jesper en Storm, een soort poedels en ontzettend grappig. En ook verzot op water.

Zondag 28 mei

We hadden een drietal vide-greniers gevonden. De eerste was in Landouge, nabij Limoges. De buit was een stoffen doosje, peper en zout strooier en een zinken (zwem)bak. De tweede was in Aixe-sur-Vienne. Daar was de buit een Pinokkio pop.

Toen naar Oradour-sur-Glane (voor de tweede keer). Het was allemaal erg onduidelijk waar de ingang was, maar je kon naar het dorp via een ondergronds museum. Belle mocht er echter niet in, ook niet in haar tas. Teleurgesteld weer vertrokken. Geprobeerd om wat boodschappen te doen bij een Hyper U, maar die was op zondag gesloten. Uit frustratie maar een Big Mac genomen bij de McDonalds.

Terug naar Oradour-sur-Glane, erom heen gereden en foto's gemaakt. Dat ging net zo goed en de beleving was op deze menier niet zo zwaar (hebben we van horen zeggen).

Rondgehangen op de boerderij, bezoek gehad van echt alle dieren behalve Lizzy. Tot laat buiten gehangen, want het was extreem warm.

Maandag 29 mei

Om half 8 pas opgestaan en een beetje gaan opruimen. Belle kon nog een keer lekker met de honden spelen terwijl wij met Moos en Simon een ontbijt namen met thee.

Om 09:30 reden we pas weg. Bij Bellac nog wat boodschappen gedaan voor de komende dagen, want anders moesten we in Puivert weer gaan haasten. Dus reden we eigenlijk pas om 10:30 naar Puivert. Het was bewolkt en rustig op de weg. We reden dit keer anders. Vorige keer via Foix en nu via Castelnaudary. En daar was het gemiddelde 60 km per uur. Wel een mooie omgeving via Mirepoix en Chalambre.

Om 16:30 waren we er dan, eindelijk. En we waren de eerste en enigste! Een hele camping voor ons zelf. Later kwamen er wat campers bij. Komend weekend is er een feest in Puivert. We zijn erg benieuwd.

Belle werd erg gemist bij Moos. Belle zelf was bekaf en wilde alleen maar slapen.

Dinsdag 30 mei

Eerst was het somber, toen scheen de zon en later ging het regenen. Maar we hebben wel veel op kunnen ruimen en schoonmaken. De was droogt echter niet zo lekker.

De camping heeft een andere naam gekregen en is iets veranderd. Het is nog steeds een municipal. Maar het sanitair is echt geweldig.

Het regende goed door voor een paar uur, maar daarna was het weer goed. Nog even een rondje gelopen naar het dorp. Langs het meer zagen we tientallen kleine kikkertjes van nog geen centimeter lang en je hoorde moeders (of vaders) brullen aan de rand van het water.

Verder zitten lezen, terwijl het door blijft regenen.

Woensdag 31 mei

Bewolkt, maar droog. Dus tijd voor een route (vlaggetje 43). Eerst via Bélesta en Belcaire naar Ax-les-Thermes. De laatste was hyper-touristisch met zal zijn thermen. En de streek was meer ingericht op skiën, net als de stijl van de huizen. Niet onze smaak. Toen naar Rouze, maar daar was al snel een route barée. Omrijden kon, maar de wegen waren erg smal en aan 1 kant heel erg diep. Dus terug naar Quillan om te tanken en wijn in te slaan. En weer terug naar Puivert.

Daar heeft John alleen het château bezocht, want honden werden niet toegelaten. De entree was €5,- en dat was voor het getoonde voldoende, maar om ook te restaureren veel te weinig. Wel alle kamers en instrumenten gezien en uiteraard bovenop de donjon genoten van het geweldige uitzicht.

Ondertussen was de zon gaan schijnen en werd het gelijk 28°C. Tis altijd wat. De voorspellingen geven regen aan... we zien wel.

Donderdag 1 juni

En vanaf vandaag hebben we internet op ons mobieltje! Heerlijk om even iets op te zoeken endergelijke. We hebben 3 dingen op ons rooster.

Eerst naar het Château de Montségur. Lekker vroeg en dus niet te warm. Die was pas om 10 uur open. Geen probleem, want het was maar 20-40 minuten naar boven klimmen. En dat vonden we echt te zot. John kon alleen gaan, maar Jolanda en Belle 2 maal 40 minuten en het bezoek zelf, op de parking laten zitten was niets. Ook had hij geen goede loopschoenen aan en geen petje bij. Laat staan water.

Dus door naar de tweede. Château du Gudanes bij Les Cabannes. John volgt de restauratie al een paar jaar via Facebook en in het echt ziet het er fantastisch uit. Uiteraard konden we het niet bezichtigen.

Dus door naar de derde, Andorra-la-Vella. Via de N20 en N22 door een fantastisch gebied gereden. Ontzettend veel haarspeldbochten en nog meer geweldige uitzichten. Andorra is echt een ski paradijs en alles is daar op ingericht. Jammer dat de bouwstijl ook zo is... En het viel op dat er heel weinig oude gebouwen zijn.

In Soldeu gegeten bij hotel-restaurant Bruxelles. Belle windt iedereen om haar harige pootjes. Wij zitten te eten, komen er 2 jonge dames naast ons zitten en binnen 2 minuten hebben we er een oppas bij voor haar.

Vervolgens naar de hoofdstad zelf. Een rondje gereden, niet onder de indruk geraakt en terug gereden.

Bij La Costa de Supermarcat bezocht. Die hadden echt allerlei prullaria, pannen, deurbellen, drank, cigaretten maar ook de plaatselijke producten, zoals wijn en worsten. Daar hebben we dan ook heel wat drank gekocht. Het scheelt echt veel in prijs.

Daarnaast was een parfumerie. Die konden heel veel merkparfums gewoon namaken door ze zelf samen te stellen. Dus daar hebben we ook nog wat lekkere luchtjes meegenomen. In Port d'Envalira, het shopping Walhalla voor de Fransman, gestopt en daar nog wat Guess tassen gekocht.

Nog getankt voor €0,91 per liter en toen de kortste route terug naar Puivert. En dat duurde maar 2 uur over een stukje van 105 km.

Vrijdag 2 juni

Een winkeldagje. Naar Mirepoix gereden dat een leuk middeleeuws centrum heeft. Leuke winkeltjes en Jolanda heeft wat rokken gekocht.

Via Camon (mooi rozendorpje) via Puivert naar Quillan voor wat boodschappen en weer teruggereden.

Zaterdag 3 juni

Er is een festival in Puivert, maar wij gaan eerst een lange route doen. Eerst langs Château de Peyrepertuse via Saint-Paul-de-Fenouillet. Daar stond niets aangegeven, maar we zijn via de Gorges de Galamus gereden. Die was kort, maar zo ontzettend mooi en indrukwekkend. Bij het château konden we redelijk hoog parkeren, maar we hadden weinig zin om nog een stuk te klimmen voor een paar stenen en zeker als je daar 30 minuten voor nodig had. En we hadden al een mooi boek met foto's, dus...

Toen we naar Perpuignan reden, zagen we in de verte nog Château de Quéribus. Ook een van de kastelen van de Katharen.

In Perpuignan begon het helaas te regenen. De eerste indruk van het centrum was dat het echt alleen om eten ging, maar naast als die restaurantjes waren ook winkelt. John heeft in een hoedenwinkel nog een leuke pet gekocht. Dit voor het geval dat hij kaal wordt. Die is al binnen...

Nog even langs Canet-plage gereden om de Middellandse zee te zien en toen terug naar Puivert onder begeleiding van enorme regenbuien. Onderweg nog gestopt bij een Gamm-Vert voor een 3 bladige wilde wingert (Parthenocissus veitchii robusta). En Jolanda is geslaagd!!!

De Col du Portel is gesloten. Erg grappig, maar we moeten steeds omrijden en dat is hier geen grapje. De gemiddelde snelheid is 60 km/h, dus alles duurt echt lang.

Zondag 4 juni

Het was gewoon ronduit koud. En nat.

Een drietal vide-greniers met een ervan ook Brocante en dat was in Limoux. Die was klein en soms ook erg duur. Zo'n varkensspit kost hier €200. Jolanda heeft een aantal gordijnen/kleden en een mooie wijnfles gehaald.

Toen naar St-Hiliaire. Die was echt piepklein, maar Jolanda heeft hier toch 2 bijzettafels gevonden voor in de tuin (eigenlijk plantentafels).

En terug naar Espéraza, waar ook een weekmarkt was en een hele hippie commune. Ook hier gordijnen/kleden, een emaille kom, behangpapier en een houten snijplank gevonden.

Terug naar Puivert en alles opgeruimd en ingepakt voor morgen. Wat opviel is dat er aan de kant van Limoux, niet alleen brem, cypressen en druiven voorkomen, maar dat het weer ook veel beter is dan in Puivert. Jammer voor Puivert, maar het is wel de laatste keer dat we hier komen camperen.

Omdat we bijna in slaap vielen nog even afgerekend en naar het festival gelopen. Daar hadden ze heerlijke wijn (bib van de Super U, biologisch wijn uit Bordeau). Het was gezellig. Er zou een optreden komen en we hebben daar maar op gewacht. Kinderen mochten aan alle instrumenten zitten en leerden zo iets en werden goed creatief bezig gehouden. Er liep een vrouw rond met een heel grappig instrument. Geen idee hoe het heet. Het zag er als het betere huisvlijt en was mooi afgewerkt.

Belle was ook goed bezig. Er liep een jongetje rond die helemaal gek was van haar. Een man probeerde een frietje te eten, maar daar ging ze gigantisch schooien (rechtopstaand). En we mochten niet lachen...

En wij maar wachten onder het genot van een wijntje. En nog een. En... Maar na 2 uur stemmen en opstellen begon het dan echt. Het was helemaal geen concert, maar er werd een verhaal verteld, waarbij de muziek het ondersteunde. Heel apart en mooi. Ondertussen hadden we honger gekregen en er stond een Libanees met Falafel. Geen idee wat het was, maar het zag er heerlijk uit, en dat was het ook. Helaas was het optreden al afgelopen, toen John weer terug kwam.

Het instrument

Na wat rondzoeken blijkt het dus geen huisvlijt te zijn, maar een echt instrument en wel een Kora (maar ook wel een Karmalen Koni of Ngoni harp).

Volgens Wikipedia:

Een Kora is een snaarinstrument uit West-Afrika dat tot de harpen wordt gerekend en met beide handen wordt bespeeld. Het is al vele honderden jaren oud en wordt als korri voor het eerst genoemd door Mungo Park in diens Travels into the Interior of Africa (1799).

Uiterlijk lijkt het instrument meer op een gitaar dan op een harp. De kora bestaat uit een kalebas die met de huid van een koe of een antilope is bespannen. Tussen de kalebas en de mahoniehouten hals van het instrument zijn 21 snaren gespannen, in twee groepen - 11 links en 10 rechts. De hals heeft geen toets maar dient uitsluitend om de snaren aan vast te maken. De snaren worden diatonisch gestemd door huidringen - konso genaamd - te verschuiven. Tegenwoordig worden de snaren van de kora van nylon gemaakt, maar oorspronkelijk vervaardigde men ze uit de huid van vrouwelijke antilopen. Twee stokken die door de kalebas worden gestoken dienen om de handen houvast te geven zodat de snaren kunnen worden getokkeld.

De kora wordt bespeeld in Senegal, Gambia, Mali, Burkina Faso, Guinee en Sierra Leone. De bekendste korabespeler is Toumani Diabaté. Zijn album Kaira (1987) wordt als het beste kora solo-album ooit beschouwd.

Maandag 5 juni

Alles nat ingepakt. Nou ja, veel. Belle snel in de auto gezet, want het miezerde goed. En om 08:45 reden we naar Boô-Silhen, onder Lourdes. Volgense de planning van de ACSI gids zouden we er 5 uur over doen. We deden er echter al 2,5 uur over om de snelweg te bereiken. De navigatie en de optie "snelste" is twijfelachtig, omdat sommige wegen iets breder zijn dan de caravan. We reden vanaf Lourdes binnendoor naar Boô-Silhen. Dat bleek niet zo handig te zijn, omdat de camping eigenlijk 500 meter van Argelès-Gazost af lag. Om 13:15 kwamen we er dan aan. Het is een grote camping, mooi sanitair, rustig en een mooi uitzicht.

Nog even rondgezocht voor een bakker, maar die was om 14:00 dicht.

Wel heel veel vliegen op de camping... Die houden je bezig.

Dinsdag 6 juni

En het regent. Naar de markt en dan door naar Pla-d'Adet.

De markt was door het hele centrum. Veel groentes, plantjes en kruiden voor een mooie prijs. Helaas kunnen we niets meenemen, want die gaan Nederland niet halen.

Toen naar Pla-d'Adet. Via de D921 door de Gorge de Luz (die als gorge absoluut geen indruk maakte) naar Luz-Saint-Sauveur. Daar de D918 naar Arreau genomen. Door de wolken de Col du Tourmalet (2115 m) genomen. Vermoeiend en eng omdat het redelijk smal was zonder vangrails. Bovende 1700 m de wolken in en aan de andere kant pas onder de 1000 m er weer uit. En vervolgens de Col d'Aspen (1489 m).

Doorgereden naar Saint-Lary-Soulan en naar Pla d'Adet (1683 m), uiteraard in de wolken. Het is een typisch en nu dood ski-gebied. Maar we hebben een foto van Jolanda bij het bord op Pla d'Adet!

Vervolgens 98 km terug via de "snelste" route. Die ging bij Guchen over de D113. En dat was echt fantastisch om te zien. Door een mooi bos en toen we daar uit reden, kwamen we in een prachtige vallei met koeien, schapen, paarden en pony's. Echt genieten.

De Col du Tourmalet lag nog meer in de wolken en het was echt slecht rijden met zo'n 10 meter zicht. Veel wieler terroristen zonder licht en met lekker neutraal gekleurde kleding. Die hadden duidelijk geen behoefte om thuis te komen. Dus na 2,5 uur waren we terug op de camping. En het was zowaar droog!

Voorlopig gaan we niet meer toeren. We hebben zelfs besloten om een dag eerder te vertrekken en niet naar Meschers-sur-Gironde te gaan, maar om door te rijden naar Île-de-Ré.

Woensdag 7 juni

Vandaag maar drie dingen: Lourdes, opruimen en schoonmaken.

Geparkeerd in het centrum en een rondje gelopen. Een leuk centrum. Bij Les Halles mocht Belle niet binnen, maar bij Poques (Pandora) wel. Du wat moois gekocht voor Jolanda.

Toen weer met de auto naar de grotten gereden. Dat bleek helemaal niet nodig te zijn, want het was op loopafstand. Maar zo reden we wel het Las Vegas van de bedevaartsoorden binnen. Vreselijk commercieel.

Weer geparkeerd en we wilden naar bij HET naar binnen lopen, maar Belle mocht ook hier niet in. Dus er maar omheen gelopen en wat foto's genomen. Nog een van de vele winkels met beeldjes en heilig water (per 5 liter) ingelopen en een kaars en koelkastmagneetjes gekocht. Nog wat koffie gedronken (géén Nederlandse koffie) en toen weggevlucht, want wij waren de enige die niet met een been sleepten, niet in een lease rolstoel zaten of eruit zagen of we een close encounter met een John Deer F735 gehad hadden. En daar nog eens bovenop, kwamen wij niet uit Azië en hadden wij geen spleetogen.

Eten en diesel ingeslagen voor de komende dagen bij de Carrefour.

Donderdag 8 juni

We hadden al veel opgeruimd, dus rond 09:00 reden we weg. Het was lekker weer en het reed goed.

Om 15:30 kwamen we aan op de camping Le Remandeau in La Couarde-sur-Mer. En die camping zat weer goed vol. We konden kiezen uit een aantal plaatsen en kozen voor nr 98, ver achterin. Veel zand en dat vond Belle wel leuk.

Nog even over het strand gelopen en dat was heerlijk. Belle vond de zee een beetje eng, maar dat komt nog wel in orde.

Het zou gaan onweren en dat deed het ook. Niet echt spectaculair... net als de regen.

Vrijdag 9 juni

We waren om 07:30 een van de eersten die op waren. Maar Belle moest er uit. Met zijn allen stokbrood en croissants gehaald bij de dichtstbijzijnde bakker. Die deed aan artisinale préparation. Hij deed echt zelf de fabrieksbroden in de oven en zelfs dat ging niet helemaal goed.

Na het ontbijt alles opgeruimd en over het strand gewandeld. Nog doorgelopen naar de Carrefour met daar tegenover Les Halles. Die had een behoorlijke facelift ondergaan. Het zag er geweldig uit en ze hebben daar brood, vis, worsten, vlees en kant-en-klare maaltijden (vers). En het zag er allemaal heel goed uit. Toen we terugliepen nog even bij Abdel binnen gepiept, die Marokkaanse kleden, tassen, schoenen en lampen verkocht. Hij bleek een Berber te zijn en ontzettend gastvrij. Wij hebben bij hem een Berber Kelim gekocht. John moest wel nog even contant geld ophalen en dat was volgens het bord maar 4 minuten (Franse) lopen. Maar met kapotte slippers duurde het wat langer. Er lagen heel erg veel kleine en scherpe steentjes. En daarom kreeg hij van Abdel nog eens lederen pantoffels. Ontzettend aardig van hem. We zagen ook nog een loper voor in de gang, maar die komen we morgen afhalen. Genoeg gelopen...

Zaterdag 10 juni

Eenvoudig ontbeten en toen via het strand naar Les Halles. Maar John was zijn portemonee vergeten, dus kon die mooi terug lopen en gelijk de auto halen.

Alles zag er fantastisch uit. John heeft oesters en Jolanda mosselen voor tussen de middag en voor 's avonds hebben we 4 verschillende spiezen.

Alles in de caravan afgezet en toen door naar St-Martin-de-Ré. Door het dorpje gelopen, wat geshopped (speelgoed) en een koffie gedronken. Toen we naar de auto terug liepen kwamen we Jolanda, Tom, hun dochter en schoonzoon tegen. Die staan op de camping La Tour des Prises, ook in La Couarde. Daar gaan we vanmiddag langs. De loper gehaald bij Abdel en daar kreeg Jolanda nog wat olie voor haar gezicht.

De oesters waren lekker, ook al wilden sommige niet soepeltjes open en de mosselen waren klein, maar heerlijk van smaak.

Toen naar Jolanda en Tom. Die camping was maar 2,5 km verderop. Rustig, mooi en schoon sanitair, maar kleine plekjes met weinig ruimte ertussen. Belle was weer lekker bezig met hun boomer, Odin. Rondrennen, in de wasteil gaan liggen en stoeien. En ze was helemaal zwart/bruin. Maar ook helemaal onder de kleine distels die goed bleven zitten. Dat vonden we wat minder.

De overheerlijke spietjes opgegeten en rondgehangen.

Zondag 11 juni

Naar het vaste land voor een vide-grenier in St-Soulle. Die was bij de Stade en Jolanda heeft daar goed in kunnen kopen. Toen naar La Rochelle, maar daar zagen we wel bordjes en pijlen, maar niet de vide-grenier zelf en ook geen mensen met spullen die er vandaan kwamen. Maar we hadden op de heenweg een spandoek gezien van een andere, dus reden we daar maar naar toe. Die was midden in een woonwijk in de Rue de Lorient. Ook hier heeft ze goed in kunnen kopen.

Uit eten bij restaurant Le Mail, tegenover Les Halles. Vooraf een lekkere cocktail met cognac, pineau, jus d'orange en waarschijnlijk nog een paar zaken. Als hoofdgerecht hadden we zalm en nagerecht soesjes gevuld met vanille ijs en heel veel chocolade saus en amandelen. En uiteraard een koffie.

Verder lekker uitgeboerd op de camping.

Later kwamen Jolanda en Tom nog wat bij ons drinken.

Een van onze Duitse buren heeft een grote hond en fietst altijd rond in een karretje. Die ging Belle nog even vertroetelen en van hem kregen we de hint om die distels er zo snel mogelijk uit te halen. Hij was al 3 keer met zijn hond naar een dierenarts geweest om ze uit de pootjes te laten halen. De haakjes gaan in het vlees zitten. De laatste keer had hij het zelf gedaan en nog beter ook. Hij was tandarts en had ze met zo'n loep er uit gehaald. Een echte honden liefhebber.

Later nog een stranswandelingetje gemaakt.

Maandag 12 juni

Ontbeten en via het strand naar Les Halles voor vis. Die bleek echter op maandag en dinsdag gesloten te zijn. Pas vanaf 1 juli ging hij elke dag open. Later zagen we dat in Ars-en-Ré er elke dag markt was en dus verse vis. Maar ondertussen hadden we maar vlees gehaald bij de Carrefour.

En verder lekker niets...

Dinsdag 13 juni

Alle winkels zijn open, dus shoppen! (behalve dan Les Halles). Naar de Phare des Balleines gereden en rondgelopen. Blijft een leuk winkeltje onder de phare. Leuke bootjes gezien, een doorsnede van de Constellation en nog een klein model voor een mooie prijs (€65,-). Maar we zijn hard voor ons zelf (waar gaan we ze neerzetten) en dus hebben we maar t-shirts en schonen gekocht voor John. En zeep... En zout...

Nog een bezoek gebracht aan de Pepinière Les Jardins de Suzanne. Geen brem (Cytisus scoparius), maar een Cytisus mando... (en dan nog wat). Rook ook goed volgens Jolanda, dus die meegenomen.

De cave was al weer gesloten, dus daar gaan we morgen langs.

Gegeten en rondgehangen. In de verte klonk onweer en het begon een beetje te regenen. Weer niet indrukwekkend. Het was de hele dag al bewolkt, warm en benauwd.

Onze Duitse buurman had een hele kleine bbq van LotusGrill. Wel op kolen, maar met een ventilator en rookvrij. En je kon hem zo oppakken, want hij werd niet warm aan de buitenkant. Zag er geweldig uit en daar kun je wel op elke camping mee barbecueën. Moeten we ook hebben.

Woensdag 14 juni

Onze laatste dag hier! Weer via het strand naar Les Halles voor oesters (ditmaal nr 5, iets duurder en groter), mosselen, zalm, aardappelen, brood, lasagna van de slager en groente gehaald.

Bij de cave cognac, pineau en wijn gehaald. Ze hebben hier ook aardappelen in een grappige doos. Iets bijzonders? Gaan we volgend jaar proberen, dan zijn we er langer, want we hebben besloten om volgend jaar hier met fietsen terug te komen. De rest gehaald bij de E. Leclerc in Saint-Martin-de-Ré.

En natuurlijk langs Abdel om de loper te halen. Uiteraard kregen we weer thee en een koekje, maar ook het adres van zijn huurappartementen in Marocco. Op de foto's zag het er fantastisch uit en hij kon echt alles regelen, zoals woestijntochten endergelijke. En zijn vrouw kon uitleg geven over koken. Wie weet?

Afgerekend en reserveren via E-mail was geen probleem. Dus voor volgend jaar weer plekje 98?

Inmiddels hadden we mooi weer gekregen en was het lekker warm. Bijtijds naar bed...

Donderdag 15 juni

Ingepakt, afscheid genomen van onze Duitse buren, die ook weg reden, maar dan naar de Dordogne en om 08:40 reden we weg.

En eigenlijk was Tours niet zo ver weg, dus zouden we om 12:00 daar moeten aan komen. Maar door wegwerkzaamheden en een stop, kwamen we daar pas om 12:30 aan. En toen was hij dus dicht en moesten we wachten tot 14:30.

We waren hier alleen voor de Decathlon en de depot-vente, dus een volle dag hier blijven zagen we niet zo zitten. We vertrekken morgen al naar Poix-de-Picardie, waar we zaterdag ook rond kunnen hangen en Belle wassen.

Een leuk en gemakkelijk plekje uitgezocht achter het toiletgebouw, het blijft een mooie camping.

Naar de depot-vente, die nog steeds goed aangegeven stond. En ze hadden erg leuke spullen, maar we konden niet alles meenemen. We hebben een gitaar, flessenrek, paspop en stoel voor Belle gekocht. Belle moest even voorin. De dakdragers gaan volgende keer gelijk op het dak, nu kunnen we er niet meer bij, net als de spanbanden. Als we dit jaar naar Blois gaan, komen we nog eens terug voor hutkoffers die John gezien had.

De douches op de camping hadden wel een klein probleempje. Daar komt alleen ontzettend heet water uit. Dus zo voelt een kreeft zich... De wifi kwam helemaal tot de caravan, dus we hoefden niet ver weg. De lasagna was overheerlijk met zelf gemaakte lasagnabladen. Dat is echt een verschil.

Wel slecht geslapen, want het was bloedheet, zelfs met ventilator.

Vandaag voor de tweede keer ruzie gehad met zo'n kaartje van de péage. Die deed helemaal niets. Waarschijnlijk omdat we het kaartje bij de creditcard in het hoesje van het mobieltje stoppen? Dat doen we niet meer. En de creditcard zelf deed ook al moeilijk. Meestal als er geen geld op staat :)

Vrijdag 16 juni

Nog moe van afgelopen nacht, maar om 09:00 reden we weer. Onder Parijs ruzie met een tolpoortje. Die weigerde echt alle pasjes. Dus contant geld sprokkelen en dat pakte hij wel. Ergens verkeerd gereden of de navigatie ging echt vreemd doen, maar ineens reden we op de D7 langs de Seine. Die is echt lang, niet echt leuk om te rijden met caravan, maar aan de andere kant hebben we wel weer mooie woonboten gezien.

25 km voor Poix-de-Picardie de p&eactue;age afgegaan (de creditcard deed het weer, zucht). Rond 14:00 kwamen we dan aan in Poix. Ons plekje was bezet door 2 gezinnen die dicht bij het speelveld wilden staan. Jaloers! Dus staan we iets verderop aan het speelveld. De camping staat goed vol, voller dan dat we gewoon waren.

We hadden alle bij. Bbq, briketten en... geen brikettenstarter. En die briketten willen niet aan op de normale manier. Dus nog een zak kolen gehaald. Ondertussen waren Jolanda en Tom ook gearriveerd. Nog lekker mee zitten babbelen, gezellig!

De laatste keer dat we hier waren, werden we geinterviewd en we stonden in de krant!

   

Zaterdag 17 juni

's Ochtends Jolanda en Tom uitgezwaaid en een rondje door Poix gedaan. Eerst de Gamm Vert, de pinautomaat (boring), de bakker en de boekhandel.

Tussen de middag weer de barbecue aangezet en de rest van de dag helemaal niets meer gedaan, behalve Belle wassen. Dat ging prima hier in de babydouche en in het gras kon ze mooi drogen, zonder dat ze weer helemaal onder komt te zitten. Het is wel heel erg warm geworden.

Zondag 18 juni

Heel simpel allemaal, om 09:00 weggereden en om 13:00 waren we weer thuis.