Sint Maartensdijk 2019

25/05/2019 t/m 27/05/2019

Onze route...

Zaterdag 25 mei

Dit wordt de eerste keer met de caravan op vakantie, zonder Jolanda.

Ik ga naar de camping Klinkenoord in Sint-Maartensdijk. Daar staan ook Ludo, Marcia, haar vader en neef Marcel. Dus echt alleen ben ik daar niet.

De dag begon al somber en met regen, dus mijn moed en goesting was al geheel verdwenen.

Maar toch doorbijten en de laatste zaken in de caravan gezet. En na 13:00 de caravan aangehaakt en vertrokken. Om 14:00 was ik daar al. Het was maar zo'n 25 km. Lekker veilig voor als het niet goed zou gaan.

Ben met de Caravan tussen Ludo/Marcia en schoonfamilie gaan staan. Zij hadden de ruimte gehouden. Waarom? De horror verhalen schoten me al te binenn.

Alles uitstallen en dat ging redelijk goed. Mijn kinderen zijn heel erg lief.

Met Ludo ben ik boodschappen gaan doen in Sint Maartensdijk. Daar hadden ze mijn ik-bewaar-de-wijn-wel-voor-je Lee Del. En daar hebben we vlees voor de bbq voor morgen ingeslagen.

Om 19:00 begonnen met de spaghetti. Marcia zou iets later zijn.

Marcia is vanaf Rossendaal naar de camping gefietst! En wel in 2 uur en 3 kwartier. Petje af hoor!!! Maar ze vond het vlakke landschap wel genoeg. Nadeel hiervan is dat als je tegenwind hebt, je altijd tegenwind hebt.

Later nog met de kinderen naar het strand gelopen. Het is niet echt bijzonder en wekt geen gevoelens bij mij op.

Het is wel lekker lang licht.

Mijn reisgezelschap is wel het soort dat om 22:00 nog een gezellig kopje koffie neemt. Het soort waarom Jolanda en ik vreselijk moesten lachen. Zeker omdat wij al een tijdje aan de wijn zaten en genoten van het leven.

Alleen in de caravan met mijn dochters, maar zonder Jolanda, vond ik helemaal niets. Het gemis van een partner of maatje die er gewoon is, doet pijn.
Ik heb dan ook besloten dat ik maandag al terug ga. Ik mis haar... Dan voel ik me thuis beter.

Zondag 26 mei

Om 7 uur ben ik opgestaan. De hondjes sliepen afgelopen nacht op bed. Ze waren schoon dus kon het. Geen goed idee van me. Belle speelt land-verover-tje en ik had zeker 15 cm van het bed voor mijzelf. Wat een heerlijke dieren :).

Ben er ook achter gekomen dat de pomp van toilet het niet doet. Dit jaar gaat vanalles stuk. Dat hoort erbij.

Iedereen slaapt uit. Het is grijs en somber. Verveel me nu al. Thuis zou ik achter de laptop kruipen en "belangrijk" werk doen. Ofwel pure hobby.

De rest deed om 10 uur ontbijten. Ik was al lang klaar. Maar het is echt prachtig weer.
Met zijn met zijn allen naar het water gegaan en lekker gewandeld. De hondjes hebben heerlijk kunnen rennen, alleen Amelie struikelde een paar keer over Belle. Dus zie zat helemaal onder de modder / klei. Later werd het bewolkt.

Ik heb toch nog lekker buiten gezeten. Voel me Brits, want ik ben aardig verbrand.

Ludo heeft zijn moeder uit Roosendaal opgehaald. Ze was stukken ouder en deed zelfs een keer een gestande walvis na. Maar ik vond het ontzettend leuk om haar weer te zien.
Zij zei dat ze zich nooit kunnen bedenken dat ze met mij zou barbequen.

Bij de receptie gezegd dat ik morgen weg ga. Nog met de vrouw des camping gesproken. Die had al 3 keer kanker gehad. Ik heb haar al het goede gewenst. Meer kon ik niet. Het is moeilijk om mijn (negatieve) ideeen te vertellen. Maar ik kreeg nog geld terug ook!

Ben maar onder het genot van een wijntje en Tom Waits een courgette soep gaan maken. Met de bol courgettes zelf als soepkom.
Ik had veel rundvlees meegenomen, biefstukjess en ribeye. En om toch bezig te zijn heb ik een lekkere stoofpot gemaakt.
Maar het blijft iets vreemds om lekker aan de wijn te staan koken, terwijl de rest koffie en thee drinkt. En toch ook niets doet, dus?
Dus dit bevestigde mijn vertrek.

Ludo's moeder vond de soep geweldig en het werd gelijk glamping, in plaats van camping.

Ik had de Lotus Grill meegenomen. Ideaal.

Daarna afwassen en met de honden lopen.
Het gaat ondertussen goed waaien en ze verwachten regen.

Maandag 27 mei

Ik was ruig en heb uitgeslapen tot half acht. Op bed liggen kroelen met Belle en Amelie. Die genieten er van. En het is heel ontspannend.

Toen toch even uitgelaten. Zonder riemen. Dat ging goed tot waar ze naar de vogels konden. Ze hadden duidelijk geen zin om te luisteren.

Daarna een beetje opgeruimd en eigenlijk viel het allemaal mee.

Iets na tien uur weggereden en om 10:37 was ik na 30 minuten en 29 km weer thuis.
Met gemengde gevoelens en verwarring over de toekomst. Ik vind het niets zonder Jolanda, maar ik wil zo graag nog een keer naar Ile de Re en Apt...